19 Mart 2024 Salı

 Bir vatan kalbinin attığı yerdir Çanakkale. 

Şiirlerde ve şuurlarda yaşayan. Kimine asker duası okutan elinde tüfenk göğsünde iman ile. Yolu gaza sonu şehadet olan.

Kimine ziya olur bayrak açmada, şehirlerden şehirlere. Ve ölümü göze almayan yaşamaz Çanakkale de. 


“Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk" olsada vahşetin denk olduğu yer Çanakkale. 

Ayasofya' ya haç dikmek ve Istanbul'u Türklerin elinden almak isteyenlerin sefere çıktığı yerdir. Velhasıl en son ve en büyük haçlı seferinin hedefidir Çanakkale.

"Hayasızca" akınların yapıldığı , Hilâl-i ahmer Bayrağı çekilmiş hastanelerin bombalandığı yerdir burası. Ellerinin biri bağlı olsa bile tek elle geçeceklerini zannedenlerin mağlubiyeti kaderlerine bağladığı yerdir. Kopmadan kıyamet, kıyameti yaşamış yerdir. Orantısız güç ve yıkım karşısında, millî şairimizin kendini tutamayarak batı medeniyetine kahbe dediği yer Çanakkale. 

Ruhun sadece insanlara değil mekanlara da ait olduğunun beyanıdır. "Bin düşmana bir düğünü göstermeyen" perdedir Çanakkale. 

Burası şehitler tepesi, boş bırakılmayan. Burası bayrak için kendini tarihe verenlerin yurdu. Oğlunu kınalayıp vatana kurban edenlerin, vatana kurban olanların yurdu. Çanakkale burası. "Bir devrin battığı yer"

Bir milletin özgürlük zevkini tattığı yer.

İnsanların öldüğü ancak savaşta bile insanlığın ölmediği yerdir burası. En kesif ordulara rağmen imanla bezenmiş bileklerin zafere erdiği yerdir.

Anadan evlattan yardan geçipte vatandan geçemeyenlerin yeri. Destanı mürekkeple değil kanlarıyla yazanların yeri Çannakkale. Hakkın batılı, vahdetin ayrılığı yendiği yerdir. 

Şehadete az kala Allah'ın huzuruna çıkmak için  kıyafetlerini yikayanların yeri.  İnancın ve teslimiyetin insana dönüştüğü yer Çanakkale.  Savaşın sadece topla tüfekle değil büyük bir iman ve inançla yapıldığı yer. 

Burası Çanakkale. Tarihe "geçilmez" notunun düşüldüğü yer. Vatanın onlara minnettar olduğu mübarek yer. Azmin, fedakarlığın, onurun, şerefin yeri. Çanakkale zaferin yeri. Çanakkale zaferin kendisi. Resulü ekremin şehitlere kucak açtığı yer Çannakkale.


24 Ağustos 2017 Perşembe


                            HASSASİYET
               Geçenlerde köyden kente geçerken ( göçme eylemini evvelinde yapmıştım) mezarlık önünden geçtim. Dinlemekte olduğum müzik Türkçe poptu. Sesini kıstım iyice. Ölüler duymasın dercesine. Mezarlık duvarı bittiği anda ses yeniden yükseldi. Ama fark ettim ki alçalan bir hassasiyet vardı. Bize öğretilen mezarlıktan geçerken fatiha okunmasıydı. Ben ise okumak yerine sessiz kalmayı tercih ettim. 

          Ne değişmişti bilmiyorum ama hassasiyetim kaybolmuştu. Modern hayat elimizden birer birer ince duyguları alıp yerine vicdan rahatlatıcı alternatifler sunmaktaydı. Düşündüm ama öteye gidemedim. Daha sonra vicdanımın sesini bastırmak üzere sesi daha da yükselttim. Allah affetsin.

14 Şubat 2016 Pazar



Ne yazacağımı ararken yazacağım şeyin beni bulması güzel oldu. Güzel olmayansa konunun kendisi. 14 Şubat sevgililer günü Avm kapitalizm ve modern tapınak üçlemesini sosyal ağlardan birinde kullandım ve anlamlı cümle istedim. Mesajı gönderdiğim şahıs anlamlı cümle kurmasada anlamlı davranış sergilemişti. Asıl anlamsız olansa kendisine oturmaktan başka altarnetif bulamayandı. Bu yüzdende Avm nin en güzel alternatif olması kaçınılmazdı bu zaat için.''Pazar pazar evde mi oturalım napalım?'' sorusu karşısında sustum sadece. Düşünsemde cevabını veremedim. Verilecek cevaplar bazen alınacak ahlara sebep olurdu.
Çareyi yazmakta buldum bende insanların islamı hakikaten yanlış anladıklarını yanlış yaşadıklarını ve yaşayanları yanlışlarla eleştirdiklerini tekrar gördüm. İslami hayatı sadece iş aş eş ve dinlenme olarak algılamış, namazlarını rekatları tutturarak kılma ve aradan çıkararak hayatı idameye yada idareye mahkum etmeleri vurdumduymazlık ve menfaatperestlik alametidir
Dinlenmeye hakkı yok mu kimsenin  ya da peki ne yapılabilir dediğinizi duyar gibiyim.. 
Duymazdan geliyorum ve Avm ler olmadanki hayatı merak etmenizi isitiyorum
Ne diyordu Kur'an: (Bir işi) bitirip kurtulunca, (başka bir işte) yorul!" (İnşirah 7)
Tatil yok, tebdil var.